New Zealand’s Wildlife

31 05 2008

Dit keer ook maar weer twee verhalen geplaatst. De internet verbindingen liggen niet overal voor het oprapen op de campings. En we hebben nu eindelijk weer een wifi verbinding, dus daar moeten we even van profiteren.

Zonsopgang

Zonsopgang vanuit de camper in Riverton

Vanuit Riverton zijn we verder doorgereden over de Southern Scenic Route, waar we op zoek zijn gegaan naar pinguïns, zeeleeuwen en zeehonden. Deze route volgt de hele zuidkust, waar we een aantal keer van zijn afgeweken om een paar beestjes te spotten. Tijdens onze eerste stop zagen we twee zeeleeuwen die heerlijk lagen te slapen, maar na een tijdje wakker werden en wat naar elkaar aan het happen en spelen waren. Als je zo dichtbij staat zijn het wel enorme beesten, een beetje afstand houden dus maar.

Zeeleeuwen

Beetje eng…

Zeeleeuwen

Swinging sea lions

Bij een volgende stop zouden yellow eyed pinguïns kunnen zitten, maar wij hadden niet het geluk ze te zien. Wel een mooi stukje baai, dus daar hebben we een eindje gelopen.

Baai

Geen pinguïns, wel mooi

Een aantal baaien verder vonden we weer een zeeleeuw. Was de eerste groot, deze was dan enorm! Wat een gevaarte, zo’n beest. Hij lag in de duinen wat te soezen, maar verdween na verloop van tijd weer de zee in met zijn grote logge lichaam. Prachtig om zo dichtbij en in het wild mee te maken, dit is toch wel een heel andere ervaring dan een show in de dierentuin.

Zeeleeuw

Monster van NZ

Zeeleeuw

Grooootttt

Bij Nuggets Point zouden we dan de nog een keer yellow eyed pinguins kunnen zien en dit keer hadden we meer geluk. Ze komen tegen zonsondergang aan land en na een tijdje speuren over het water in een uitkijkpost bovenaan de baai zagen we de eerste beweging in zee. Een pinguïn ziet er in eerste instantie uit als een eend die aan komt zwemmen, speuren dus naar eendjes. Na verloop van tijd kwamen er steeds meer pinguïns aan land. Weer schitterend om te zien. We stonden er nog maar met zijn tweeën, een aantal mensen wat er ook al een tijdje stond had de hoop op meer pinguïns na verloop van tijd opgegeven. We hadden dus geluk.

Pinguins

Tsjoep tsjoep

Pinguins

3 kleine pinguïntjes

Nugget Point

Vuurtoren bij Nugget Point

Hierna werd het al snel donker en hebben we een camping opgezocht in Dunedin, gaelic voor Edinburgh, deze stad heeft dan ook behoorlijk wat Victoriaanse invloed.

De dag erna wilden we eigenlijk naar de Speights brewery, ‘the pride of the South’, noemen ze zichzelf. Het bier smaakt goed, dus we wilden het brouwproces ook wel eens zien. Eens kijken of ze kunnen tippen aan de presentatie van Guiness in Dublin :) We hadden helaas geen geluk, want de toer van 10 uur ging niet door. 12 uur wel, maar tot die tijd wachten duurde ons wat te lang. We wilden door richting Mt. Cook en onderweg ook nog een aantal dingen zien. Jammer dus. Daarvoor in de plaats nog door Dunedin gelopen en bij een carwash de camper maar eens gesopt, want van al die gravel wegen die we inmiddels hebben gehad werd hij er niet schoner op. En een stofzuiger doet toch wat meer dan een stoffer en blik. Inmiddels rijden we dus weer in een mooi glimmend huisje rond. Hierna weer doorgetoerd naar de Moeraki Boulders, perfect halfronde keien op het strand.

Moeraki Boulders

Kijk kijk kijk kijk, ik ben een kuikentje, Frank klimt uit het ei (Moeraki Boulders) 

Na de Moeraki boulders wilden we wel eens de kleinere blauwe pinguïns zien. Maar ook deze pinguïn komt tegen zonsondergang aan land en wij waren dus wat te vroeg. We konden we doorlopen het gebied in en aan het eind vonden we dan een zeehond, die ons met 1 oog in de gaten hield.

Zeehonden

Wat doen jullie daar?

Op de blauwe pinguïn na, is ons lijstje van wat we wilden zien dus compleet. Opnieuw hebben we een poging ondernomen om weer yellow eyed pinguins te zien, nu vanuit een uitkijkpost wat dichterbij het strand. Maar helaas, de pinguins hadden er geen zin in dit keer. Dus weer de camper in om door te rijden naar Otematata, op de route naar Mt. Cook. De bijbehorende lodge waar we gekookt en gedoucht hebben is gebouwd in 1960 voor de arbeiders die bouwden aan een verderop gelegen stuwdam. Sinds die tijd is er (zo te zien) niks meer aan gedaan. Vandaag zijn we naar Mt. Cook doorgereden waar we een wandeling hebben gedaan, maar daarover in het volgende verhaal meer.

 


Actions

Information

Leave a comment